Θύμησες υπό βροχήν...

  

Βρέχει και σήμερα και τέτοιες μέρες με πιάνει μια νοσταλγία για το παρελθόν,  ποιο παρελθόν δηλαδή που και τότε μούσκεμα τα κάναμε.

Με πιάνει και μια νοσταλγία για τον παππού και τη γιαγιά, τον μπαμπά μου, τη μαμά μου, το σκυλάκι, τη γατούλα, τον κήπο με τις τριανταφυλλιές μου, τα άλογα και την κατσίκα στο σπίτι της άλλης γιαγιάς και πάνω εκεί, θυμήθηκα τις σοφίες του παππού του σπουδαγμένου από την πλευρά του μπαμπά…  και έτσι μούρχεται να του στείλω  συγχαρητήριο τηλεγράφημα.

Ο παππούς ο σπουδαγμένος λοιπόν, έψηνε καφέ ελληνικό πολλά βαρύ και μέτριο, φούμαρε με άχτι και μας άφηνε παρακαταθήκη λόγια σαν τα παρακάτω.

Ο κόσμος είναι σοφά χτισμένος και γερά γραπατσωμένος  από τον ουρανό.

Τρία πράγματα μόνο δεν υπολόγισε και δεν έκανε ζάφτι.
Αυτά τα τρία είναι τα χειρότερα και δύνανται να τον αναποδογυρίσουν.

Η Βλακεία, η Ανικανότητα και η Προδοσία…

Αχ μωρέ παππού κι εσύ, για νέο μας το είπες;

Πες το ψέμματα...

Οι άνθρωποι δημιουργήθηκαν για να αγαπηθούν.
Τα πράγματα δημιουργήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν.
Ο λόγος που ο κόσμος είναι μέσα στο χάος
είναι, γιατί τα πράγματα αγαπιούνται και οι άνθρωποι χρησιμοποιούνται....


Από mail που μου άρεσε...

 

Θαύμα! Θαύμα!

 

 

 

Η φωτό δεν θυμάμαι από πού, αλλά είμαι ολόϊδια

Σώθηκαν οι πλούσιοι!
Σώθηκαν οι πολιτικοί!!
Σώθηκαν οι παρατρεχάμενοι!!!

Πέστε μου τώρα ότι θέλετε να σωθείτε και οι υποδέλοιποι που δεν ανήκετε στους ως άνω!

Σε σας αφιερώνω τα παρακάτω για να ανταποκριθώ και στην πρόσκληση της αγαπητής para-kelsos περί αγαπημένων τραγουδιών...

www.para-kelsoscooks.blogspot.com

 

 

 

 

 

                                                               Γεια σου μεγάλε...

 

 

 

                                                          Ωραίο παιδί ήταν κι αυτό...

 

 

Για να πάνε τα φαρμάκια κάτω

Ψέμματα λέει;;

Μπα, δεν τους κάνω το χατήρι...

 

Βρε μήπως καλά τα λέει;

 

 

 

 

 

Άντε και καλά κρασιά τώρα με την Αποκρηά...

 

 

 

 

Η Ελλάδα Λεηλατείται....

Δρυός πεσούσης πάς ανήρ (άνανδρος) ξυλεύεται...

Ο σιωπών συναινεί...

(παροιμία)

Προς 199 (?) επιστολή

Δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια,
Δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια,
Δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια,
Δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια, δεν έχω λόγια........


ΥΓ. Σε περίπτωση κινδύνου καλέστε 199

Ζήτω που καήκαμε...

Τι να πει κανείς που να μην έχει ειπωθεί, τι να γράψει και τι άλλο να σκεφτεί... 
Και τι να νιώσει πια… εκτός από απογοήτευση, οργή, αγανάκτηση και δυστυχώς μίσος… μίσος… μίσος…  
Συναισθήματα αρνητικά που οδηγούν λέει, σε οργανικές διαταραχές και διαλύουν το αμυντικό σύστημα.
Εκείνο που πληγώνει περισσότερο είναι πως υπεύθυνοι και δέκτες είναι τα δικά μας παιδιά.
Το παιδιά που εξαπάτησαν αισχρά τους ίδιους τους γονείς, τ’ αδέλφια, τους φίλους και συμμαθητές, τους δασκάλους και τους γείτονες. Είναι εκείνα τα παιδιά που τα κοιτούσαμε, αλλά δεν βλέπαμε που ακούγαμε, αλλά δεν ερμηνεύαμε σωστά. 
Κάποτε ήταν σαν όλα τα παιδάκια. Άλλα έξυπνα και άλλα πονηρούτσικα, κάποια φιλόδοξα και κάποια συνεσταλμένα, μερικά ζόρικα και νταήδες, άλλα λιλιπούτεια λαμόγια και άλλα παιδιά του κατηχητικού.
Ζήτησαν ευγενικά ή επίμονα, δώσαμε απλόχερα.
Ποιος να φανταστεί πως εκείνα τα παιδάκια- έστω και αν ήταν "κακά παιδιά"- που υπόσχονταν παράδεισο, θα ξέθαβαν την κόλαση, πως θα μετατρέπονταν σε αλαζόνες και άρπαγες, ατομιστές και ψυχρούς εκτελεστές… 
Τους αφιερώνω "ολόψυχα" το... μίσος μου!
Αλλά... θα το πω και ας γελάσουμε όλοι μαζί, καθώς ακούω κιόλας να μου ψιθυρίζουν.  
"Άει χάσου κυρά μου, "who cares" για σας τους... αποκάτω..."

Το γνωρίζω. Ζήτω που καήκαμε…

Λογικά όντα

                                                                     www.dinfo.gr


Σε τι είπαμε διαφέρει ο άνθρωπος από τα υπόλοιπα ζώα;
Είναι το μόνο ον στη φύση που διαθέτει λογική;

Ας γελάσω!