ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ  (απολύτως έγκυρη)

Σήμερα το πρωί ξύπνησα, πλύθηκα, έφαγα δυο πάστες από τα χθεσινά κεράσματα των υποψηφίων κι έπαθα σοκ ακούγοντας τα παράπονα του ΚΚΕ, ότι τάχα ο λαός (σε ελεύθερη μετάφραση) τα μαύρα του τα χάλια τα βαφτίζει ροζ και ψηφίζει άλλα αντ’ άλλων. 

Εγώ από τη μεριά μου ευχαρίστησα το Σύμπαν που μ’ ευλόγησε να ζω σε μια εποχή  κοινωνικοπολιτικά παραδεισένια. 

Βγαίνω στην αγορά και συναντώ χαμογελαστούς ηλικιωμένους με παραφουσκωμένο πορτοφόλι - το χρήμα ξεχειλίζει από κωλότσεπες - και σου λέω μόνο από τη σύνταξη. Και γιατί όχι; Η πρόσβαση στο σύστημα υγείας άριστη, παιδιά κι εγγόνια φροντισμένα από την πολιτεία και τα λοιπά. 

Συναντώ μεσήλικες ικανοποιημένους από την πορεία της ζωής, παιδιά, σκυλιά όλα στη θέση τους, πλουσιοπάροχοι μισθοί, δωρεάν υγεία και παιδεία, σπίτια, αυτοκίνητα, δάνεια μηδέν, διακοπές και ταξίδια μακρινά. 

Συναντώ νέους χαρούμενους κι ευτυχισμένους που οι θέσεις εργασίας προσφέρονται σωρηδόν, το τρακοσάρι μηνιαίως βρέξει-χιονίσει μπαίνει στην τσέπη, η εργοδοσία χαρίζει τη δεκάωρη απασχόληση ημερησίως, η παιδεία πιο δωρεάν δε γίνεται- τα γράμματα να παίρνεις. Η κοινωνική ισότητα-πιο ίση δεν υπάρχει- τι Κυριάκος, τι Αλέξης, βιομήχανος κι εφοπλιστής, τι Μήτσος εργατάκι, τις ίδιες παροχές, την ίδια αντιμετώπιση exactly απολαμβάνει από την πολιτεία…  

Ρώτησα έναν ντιλιβερά-γιατί εσύ παιδί μου δεν ψήφισες ΚΚΕ - γιατί θα μας πάρει τα σπίτια, είπε. Γεια σου βρε θηρίο, πόσα σπίτια έχεις –κανένα, είπε. 

Ρώτησα έναν νέο επιστήμονα- εσύ γιατί δεν ψήφισες Αλέξη- γιατί έγινε καθεστώς, ο φόβος και ο τρόμος της Ευρώπης, είπε και βρήκα την απάντηση πιο εγκεφαλική ένα πράμα. 

Ρώτησα κι ένα παιδί που χτυπιέται ολημερίς στο συνεργείο-γιατί τον Κυριάκο αγόρι μου-γιατί είναι ψηλός και όμορφος, είναι κι από τζάκι, είπε. Γιατί βρε, ο Αλέξης είναι κοντός και άσχημος, μου ήρθε να ρωτήσω, αλλά φοβήθηκα τις μηνύσεις. 

Συμπέρασμα: Τα τζάκια, οι ψηλοί και όμορφοι στη Βουλή και την Ευρωβουλή. Τι σημασία έχουν κάτι λεπτομέρειες τύπου εκπαίδευση, μόρφωση, πολιτική στάση και λοιπά άχρηστα που στροβιλίζονται στα βρώμικα μυαλά… 

Αυτά! Και μη σας τσακώσω να διαβάζετε άλλη πολιτική ανάλυση…

                                                       Σκέφτομαι ότι...

Τι σκέφτεσαι, σε ρωτούν...
Τι σκέφτομαι... Σκέφτομαι... αλλά πάλι δεν είμαι σίγουρη...
Με τι να σκεφτώ... άνθρωπος είμαι κι εγώ...
Λειτουργεί άραγε το όργανο της σκέψης και αν ναι, σε ποιον τομέα... Να λειτουργεί γενικώς, αποκλείεται...
Κοιτάς γύρω... Επιστήμη, τεχνολογία, τέχνες... και ξαφνικά, το μηδέν και το τίποτα...
Αυτό που λένε, πως ο άνθρωπος είναι το μόνο λογικό ον, είναι μύθος ειπωμένος από τον ίδιο για να αυτοθαυμάζεται...
Θα υιοθετήσω τη θεωρία για τα παράλληλα Σύμπαντα και θα περιμένω κάποια στιγμή να μεταφερθώ σε κάποιο... παράλληλο, τέλος πάντων, γεμάτη χαρά μεγάλη που θ' αποφύγω τη μόλυνση και την ανθρώπινη σήψη...
Θα φτιάξω παραμύθι, όπου τα ζώα θα ξεσηκώνονται εναντίον του παραλογισμού του ανθρώπου, θα γίνουν αφεντικά και θα τους σέρνουν από το λουρί...
Θα κάνω εμετό για να ξεράσω την ανθρώπινη παράνοια ...
Τι σκέφτομαι...
Τελικά σκέφτομαι την απύθμενη ηλιθιότητα του όντος που ονομάστηκε άνθρωπος..

 

Παγιδεύτηκα στον ιστό της βλακείας του φατσο...κάτι.

Μου λείψατε!

 

 

Χριστουγεννιάτικα Παραμύθια - Ο καυγάς των στολιδιών

Χριστουγεννιάτικα παραμύθια - Το παιδί που βρήκε ένα αστέρι

Χριστουγεννιάτικα παραμύθια

Les contes de fées de Noël - Χριστουγεννιάτικα παραμύθια

Les contes de fées de Noël - Χριστουγεννιάτικα παραμύθια

Ευρώπη. Η γηραιά κυρία, η μικρή μας κόρη

Και μια ανάρτηση του 2010 στο alataki

Κάποτε, κάπου σε μια χώρα μακρινή που την είπανε Φοινίκη, ζούσε μια όμορφη κόρη με το όνομα "Αυτή με τα μεγάλα μάτια που βλέπει μακριά".  Γεννήθηκε από τον Φοίνικα και μια γυναίκα με το όνομα "Αυτή που φωτίζει μακριά".
Μπορούμε να το πούμε και αλλιώς το παραμύθι.

Η όμορφη κόρη με το όνομα Ευρώπη, γεννήθηκε από τον Φοίνικα και την Τηλεφάεσσα. ζούσε στη Φοινίκη, χώρα εξωτική ώσπου ο Δίας, αυτός ο αχόρταγος, την εντόπισε σ’ ένα καταπράσινο λιβάδι την ώρα που παρέα με τις φίλες της μάζευε αγριολούλουδα.
 Kατά τη συνήθειά του, μεταμορφώθηκε σε έναν πανέμορφο λευκό ταύρο και πλησίασε να βοσκήσει τάχα, δίπλα στη δροσερή Ευρώπη. Εκείνη, αντικρίζοντας το δυνατό ζώο, έβγαλε μια κραυγή θαυμασμού, το πλησίασε, το χάιδεψε μα δεν της έφτασε αυτό, άλλο είναι να το καβαλικεύεις!
Αυτό ήταν! Ο ταύρος με την κοπέλα στην πλάτη του, πέταξε ψηλά.
Πέρασε τη θάλασσα και έφτασε στην Κρήτη.
Εκεί ήταν το ιδανικό μέρος για να ενωθεί μαζί της, ως Δίας πλέον, ελπίζουμε...
Από την ένωση μάλιστα του Δία και της Ευρώπης , γεννήθηκαν τρεις γιοι και βεβαίως, την αποκατέστησε πάρα πολύ καλά αφού την πάντρεψε με τον βασιλιά της Κρήτης.
Έτσι λέει ο μύθος για την αρπαγή της Ευρώπης που χάνεται στο πέλαγος των χιλιετιών.

Ευρώπη ονομάστηκε η κατοπινή ήπειρος, αυτή η δικιά μας.
Στην αρχαιότητα, Ευρώπη ήταν μόνο η Ελλάδα που έδωσε και τα φώτα της στον λεγόμενο Ευρωπαϊκό πολιτισμό, άσχετα που σήμερα λέγοντας "αυτός είναι πολιτισμένος, είναι ευρωπαίος παιδί μου ο άνθρωπoς", ποσώς εννοούμε την Ελλάδα.
Ύστερα, Ευρώπη ήταν η Ιταλία η Γαλατία η Ισπανία. Οι Φοίνικες θαλασσοπόροι ανακάλυψαν αργότερα τα βρεττανικά νησιά και σιγά-σιγά η Ευρώπη μεγάλωσε σε έκταση και όχι μόνον. Ακολούθησε ο Μεσαίωνας, η Αναγέννηση, ο Διαφωτισμός, η Βιομηχανική Επανάσταση, πόλεμοι, καταστροφές, μαχαιρώματα (αδελφικά πάντα) και τα λοιπά και τα λοιπά.

Πολλά τα βάσανα της όμορφης και πολυπρόσωπης Ευρώπης - το χάρισμα που υποδηλώνει το όνομά της, να βλέπει μακριά μάλλον δεν το είχε- που υποτασσόμενη στο μοιραίο, κατέληξε να ονομαστεί "γηραιά ήπειρος".
Άλλωστε ακολουθώντας τη φυσική ροή των πραγμάτων, μια νεαρή ύπαρξη είχε ήδη ξεπεταχτεί, η Αμερική.
Άρπαξε τη σκυτάλη και όπως όλοι οι έφηβοι αναστάτωσε το σύμπαν.
Και καλά ως εδώ, η μία είχε την εμπειρία η άλλη τη νιότη, θα περίμενε κανείς να προκύψει ένα θαυματουργό κοκτέιλ.
Αμ δε! Το κοκτέιλ ήταν κώνειο.

Και κοίτα τώρα που στα πίσω-πίσω οι διάφορες πτυχές του χαρακτήρα της Ευρώπης (οι χώρες),  άλλοτε προσπαθούν να γίνουν ένα σώμα μια ψυχή- παλεύοντας και αλαλάζοντας είναι αλήθεια- και άλλοτε λυσσάζουν να καταπιούν η μία την άλλη και ζήτημα είναι αν γλιτώσει έστω και μία... (αλλοίμονο σε μας)
Γηραιά καθώς είναι αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει πατερίτσα στο σχήμα της Αμερικής ή Κίνας, κάπως έτσι δηλαδή, παθαίνει Αλτσχάϊμερ και επιτρέπει σε κάτι επονομαζόμενους Moody's, Χoody's, Almounia και μαμούνια κι εδώ θα σας γελάσω, να εξευτελίζουν τη μάνα που τη γέννησε (Ελλάδα τη λένε)
Είναι γνωστό πως ο γέρος άνθρωπος μοιάζει με παιδί.
΄Ετσι μοιάζει και η δικιά μας Ευρώπη, όπως εκείνη (η αρπαγμένη) που καβάλα στον λευκό ταύρο πήγε ακουσίως στην Κρήτη, μοιάζει με παρθένα που χρειάζεται προστασία από τους τόσους ταύρους που τριγυρνούν στα λιβάδια της.
Αυτή, η πεντάμορφη Ευρώπη που καβαλίκεψε ταύρους και ταύρους και ταξίδεψε στα πέρατα της γης
Άσε που τη μοίρα της κανονίζουν ανασφαλείς Δίες που και οι ίδιοι έχουν έναν φόβο για το ποιος θα τους καβαλικέψει.,.
Και καλά την άλλη Ευρώπη, την αποκατέστησε ο Δίας.
Να δούμε πώς θα αποκαταστήσουμε  εμείς, την τιμή της δικιάς μας Ευρώπης.

Εδώ ΝΗΜΑ! 
Από τα όμορφα που γίνονται στη Λάρισα. 
Προσέξτε το πλακάκι, τα βότσαλα και τις... γλάστρες-πρώην γαλότσες της Κατερίνας, Ευαγγελίας και της μικρής Κατερίνας. 
Κι όλα αυτά σ' ένα από τα λίγα παλιά αρχοντικά που απέμειναν στη Λάρισα. 
Το παρόν έχει αναβαθμιστεί σε πολιτιστικό κέντρο, το ΝΗΜΑ! Παπακυριαζή και Φαρμακίδου...

 

 Πολιτικές... αναλύσεις

 ... Κι αφού είναι μέρες ανάλυσης του εκλογικού αποτελέσματος και οι πάντες επιδίδονται στο σπορ, ας κάνω κι εγώ τη δική μου... ανάλυση να την πω; 
Ας την πω σκέψη. 
Τελικά ο λαός από τον "άρτο και θεάματα", προτιμά τα θεάματα. 
Μη δει πρόσωπο γνωστό από ΤV και τα λοιπά. 
Θα του δώσει ψήφο βρε, είναι δεν είναι ικανό για την πολιτική, κατοικεί ή όχι και μπορεί δεν μπορεί να προσφέρει στον τόπο που εκλέχτηκε, βρέθηκε εκεί που βρέθηκε ως διάττοντας, παραμερίζοντας ακόμα και παραδοσιακούς αγωνιστές ή "αγωνιστές" του κάθε κόμματος- πλην ενός φυσικά...
O tempora o mores να πούμε ή έτσι γινόταν ανέκαθεν;

Ότι και να είναι, στην υγειά μας!

Σας αρέσει το θέατρο;

Πρεμιέρα για το θεατρικό έργο ΚΟΥΚΛΕΣ στο Stage-Λάρισα

Κυριακή  2 Φεβρουαρίου, ώρα 9.00΄. 

Η παραμελημένη γυναίκα που φλερτάρει με την κατάθλιψη... Βρίσκει καταφύγιο σε αναμνήσεις και φετίχ... Λίγο πριν το ανατρεπτικό τέλος το ένστικτο της επιβίωσης, ίσως και ένα τυχαίο γεγονός την αφυπνίζουν... Τι θα διεκδικήσει... Πώς θα το διεκδικήσει...   

Η γυναίκα, η απομόνωση, η εκμετάλλευση, η μοναχικότητα, η ψευδαίσθηση, το αδιέξοδο, ο έρωτας, η συνειδητοποίηση, η δράση,  η απελευθέρωση, εκφράζονται με προβληματισμό και χιούμορ σε ένα έργο  όπου εναλλάσσονται η πρόζα, με τον χορό και το τραγούδι.

Το έργο υπογράφει η Ιωάννα Φωτιάδου

Σκηνοθεσία Χρυσούλα Χρήστου.

Παίζουν. Αργύρης Γιουρούκης, Άρτεμις Χρήστου, Χρυσούλα Χρήστου.

Τραγούδι Ντίνα Σδράλλη.

 Χορεύει η Ελενα Νίτα.

Σκηνικά-κοστούμια Δώρα Παπαδούλη.

Μουσική επιμέλεια Χρυσούλα Χρήστου.

Παραστάσεις. Στο Stage  2,3,4 Φεβρουαρίου και 9,10 11Φεβρουαρίου ώρα 9 μ.μ.

Ευτυχισμένη χρονιά!

Εύχομαι η καινούργια χρονιά να είναι για όλους  
Ευτυχισμένη, Ζαχαρένια, Τυχερή και Ρόδινη!

Μέρες που είναι...

Τα Χριστούγεννα όλο και πιο κοντά μας, ας τα γιορτάσουμε όπως αρμόζει σε άνθρωπο σκεπτόμενο...

Παίρνω ανάποδες...

Χα!

Περιμένοντας τον Κινέζο...

  

-Τι κάνεις Γιάννη; 

-Κουκιά σπέρνω. 

-Ρωτάω τι κάνεις εδώ. 

-Τι κάνω; 

-Ρωτάω τι περιμένεις. 

-Τι περιμένω; 

-Ρωτάω ποιόν περιμένεις. 

-Ποιόν περιμένω;  

-Τον Κινέζο κάνεις;

-Είδα ότι πιάνει.

-Σε βλέπω τέσσερις μέρες τώρα να είσαι στημένος στην ίδια θέση και δεν περιμένεις τίποτε και κανέναν; 

-Ναι μωρέ, περιμένω τον Κινέζο.

-Ο Κινέζος είναι στην Κίνα. 

-Θα έρθει, μου είπε. 

-Είσαι σίγουρος ότι θα έρθει; 

-Όχι, αλλά εγώ θα περιμένω. 

-Κι αν δεν έρθει; 

-Κάποτε θα έρθει. 

-Πότε κάποτε; 

-Αν δεν έρθει φέτος, θα έρθει του χρόνου, θα έρθει σε δέκα χρόνια… Θα έρθει απ' το Πεκίνο να μου φέρει από κείνο...

-Θα σου φέρει και κινίνο;

-Θα μου φέρει κι Αρλεκίνο...

-Κι αν δεν έρθει ποτέ και σε κοροϊδεύει;   

-Γιατί, εγώ δεν ξέρω να κοροϊδεύω;  

-Ναι, αλλά μετά θα σε κοροϊδεύουν οι γείτονες.

-Όποιος γείτονας κοροϊδεύει, τα μούτρα του κοροϊδεύει.  

-Τι να σε θέλει ο Κινέζος;

-Θέλει να μου πει κάτι στο αυτί . 

-Ξέρεις Κινέζικα;

-Αυτά που σου μιλάω τι είναι; 

-Κι αν έρθει και δεν καταλάβεις τι σου λέει; 

-Φτάνει που θα μιλάει. 

-Κι αν σου πει να γίνεις κι εσύ Κινέζος; 

-Θα του στείλω τα συμπεθέρια. 

-Αν έρθει και θέλει να σου πάρει τη γυναίκα; 

-Θα του στείλω τη γυναίκα του κουμπάρου. 

-Κι αν έρθει και δεν του αρέσεις; 

-Χέ@@@κα. Φτάνει που εσύ ξέρεις ότι θα έρθει. 

-Πάμε να φύγουμε βρε Γιάννη, δεν έρχεται ο Κινέζος. 

-Κανείς δε με διώχνει εμένα, τ’ ακούς;  Αν δεν έρθει ο Κινέζος, θα έρθει ο Γιαπωνέζος… 

Απόσπασπα από φρέσκο θεατρικό του Μπέκετ