Βόμβα νετρονίου...

Κάποτε μιλούσαν για τη βόμβα νετρονίου. 
Όπλο πιο εξελιγμένο από την πυρηνική, για τη δουλειά τους φυσικά. 
Θα σκότωνε λέει τα έμβια από τη ραδιενέργεια, ενώ θα έμεναν ανέπαφα  οι υποδομές γενικά, τα ντουβάρια για παράδειγμα, κι αυτό γιατί το ωστικό κύμα που προκαλεί υλικές καταστροφές, θα ήταν μηδαμινό σε σχέση μ' αυτό της πυρηνικής. 
Τέλεια! 
Τελικά λέει, την απέσυραν.
Κρίμα μωρέ! Ήθελα να χαζεύω από τον άλλο κόσμο τι θα έκαναν τα τούβλα και τα τσιμέντα, θα είχε πλάκα να τους βλέπεις να κυλιούνται σαν φαντάσματα στα άδεια πατώματα και να τρώγονται μεταξύ τους, για το ποιο ήταν το πιο γυαλιστερό.
Δεν είμαι δηλαδή σίγουρη, αν κατασκευάστηκε η βόμβα ή υπήρχε μόνο στα σχέδια, αλλά όπως και νάχει τζάμπα μπήκαν στον κόπο.
Θα μπορούσαν να είχαν επινοήσει από τότε τον οικονομικό πόλεμο που άργησαν να κηρύξουν. 

Να, σαν τον σημερινό καλή ώρα, τα ίδια αποτελέσματα έχει και χωρίς τσαπατσουλιές... Το πολύ-πολύ καμιά αυτοκτονία, άντε και τα μη διαθέσιμα παγκάκια για τους κουρασμένους βολταδόρους, που έχουν καταληφθεί από τους άστεγους.

 

Sorry, αν σοκάρεστε...

Η ΡΑΤΣΑ...

                                         (οι αναγνώσεις πολλές)

Η Κραυγή δεν είναι δική σου. 

Δε μιλάς εσύ, μιλούν αρίφνητοι πρόγονοι με το στόμα σου. 

Δεν πεθυμάς εσύ, πεθυμούν αρίφνητες γενεές απόγονοι με την καρδιά σου. 

Οι νεκροί σου δεν κείτουνται στο χώμα. Γενήκαν πουλιά, δέντρα, αγέρας. Κάθεσαι στον ίσκιο τους, θρέφεσαι με τη σάρκα τους, αναπνές το χνότο τους. Γενήκαν ιδέες και πάθη, κι ορίζουν τη βουλή σου και την πράξη. 

Οι μελλούμενες γενεές δε σαλεύουν μέσα στον αβέβαιο καιρό, μακριά από σένα. Ζουν, ενεργούν και θέλουν μέσα στα νεφρά και την καρδιά σου. 

Το πρώτο σου χρέος… είναι… 

να μπορέσεις να ζήσεις την απέραντη πορεία, την ορατή και την αόρατη, του εαυτού σου. 

Δεν είσαι ένας, είσαι ένα σώμα στρατού… 

Η ράτσα σου είναι το μεγάλο σώμα, το περασμένο, το τωρινό και το μελλούμενο…. 

Δεν είσαι λεύτερος. Αόρατα μυριάδες χέρια κρατούν τα χέρια σου και τα σαλεύουν. Όταν θυμώνεις ένας πρόπαππος αφρίζει στο στόμα σου… 

"Μην πεθάνεις για να μην πεθάνουμε", φωνάζουν μέσα σου οι νεκροί…  

"Δεν είμαι ένας… δεν είμαι ένας"  

Τ’ όραμα τούτο κάθε στιγμή να σε καίει… 

Το πρώτο σου χρέος, εχτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα, είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους πρόγονους. 

Το δεύτερο, να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. 

Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει…

Ν. Καζαντζάκης - Ασκητική (μικρά αποσπάσματα)

Μη μου θυμώνεις το παιδί...

Το βλέμμα των παιδιών που κατά καιρούς κατηγορούνται για άνομες πράξεις, όπως οι πρόσφατες καλή ώρα, συγκλονίζει.  

Κοράκια αγριεμένα οι άμωμοι, κατασπαράζουν πτώματα που άφησε στην έρημο ο λιμός. 

Ο λιμός της ψυχής. 

Ο λιμός και ο καταποντισμός που προκάλεσε μια κοινωνία παραπαίουσα ανάμεσα στην ανομία και την παράνοια.

Προσπαθώ ν’ ανιχνεύσω πίσω από τη ματιά τους. 

Φόβος; Θυμός; Περιφρόνηση; 

Γιατί; Για ποιόν; 

Για όποιον δεν τ’ αγκάλιασε, δεν τα φίλησε, δεν τα προστάτεψε, δεν τ’ αγάπησε, δεν τα πίστεψε; 

Για όποιον παραμέλησε, ξεγύμνωσε, στέρεψε, πρόδωσε τα όνειρά τους, τσαλάκωσε και καταπλάκωσε την παιδική ψυχή στα πεζοδρόμια του θανάτου του φίλου και του αδερφού, θυσία στη σχιζοφρένεια του απάνθρωπου;

Γιατί; Πώς; Ποιός; 

Πάντως όχι το παιδί...

Το θυμωμένο παιδί δεν το καταλαγιάζει η εκδίκηση, αντίθετα το ενσαρκώνει σε ταύρο της αρένας που προτάσσει τα κέρατα για να προστατευτεί, ξεκοιλιάζοντας τον ταυρομάχο. 

Το πεινασμένο παιδί, το παιδί που λιμοκτονεί δεν αναλύει τα συστατικά του σερβιρισμένου μενού, το καταβροχθίζει με βουλιμία, αν είναι δηλητηριασμένο θα το διαπιστώσουν οι επιζήσαντες. 

Αφήνοντας στην κρίση των αρμοδίων την πράξη αυτή καθαυτή, ας δούμε τα παιδιά μέσα από την πέννα του Χαλίλ Γκιμπράν.

Τα παιδιά σας δεν είναι παιδιά σας. Αυτοί είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της ζωής για τον εαυτό της. Έρχονται μέσα από σας, αλλά όχι από εσάς, Και αν είναι μαζί σας, δεν ανήκουν σε εσάς.
Μπορεί να τους δώσετε την αγάπη σας, αλλά όχι τις σκέψεις σας, 
Γιατί έχουν τις δικές τους σκέψεις.
Μπορεί να στεγάσετε το σώμα τους, αλλά όχι τις ψυχές τους,
Γιατί η ψυχή τους κατοικεί στο σπίτι του αύριο,
που δεν μπορείτε να επισκεφθείτε, ούτε στα όνειρά σας

Των Λιστών, Ληστών και Λι(η)σταδόρων

Με την πλύση του εγκεφάλου μου έχω θέμα αυτές τις μέρες. 
Όχι, δε με νοιάζει για την ανεργία του μισού πληθυσμού, για τους άστεγους, τα υποσιτισμένα παιδιά, την κατάντια της παιδείας και της υγείας, δεν μ’ ενδιαφέρει η μείωση αποδοχών απέναντι στην αύξηση φόρων και τιμών, ούτε η δουλωμένη πατρίς Ελλάς με τους πουλημένους πολίτες.   
Καίγομαι και τσουρουφλίζομαι για τα παιχνιδάκια με στικάκια και υπουργούληδες, ξαδελφάκια, κουμπαράκια και τα υπόλοιπα εις –ακια, που οι πλείστοι όσοι αρμόδιοι, δήθεν και αναρμόδιοι, επιμένουν να με ενημερώνουν νυχθημερόν… 
Ας είναι καλά αυτές τις μέρες ο κόσμος των Λιστών, Ληστών και Λι(η)σταδόρων, που με βοηθά να καταπίνω την κάμηλον και να διυλίζω τον κώνωπα...

Μισανθρωπία μεταμφιεσμένη...

Φιλανθρωπία... 

Η λέξη με ανατριχιάζει. 
Την έχουν καπηλευθεί, την έχουν μεταλλάξει και σήμερα είναι ψεύτρα, είναι μεταμφιεσμένη, χρησιμοποιείται κατ' ευφημισμόν, καθρέφτης παρηκμασμένης, καθυστερημένης και παρανοϊκής κοινωνίας. 

Σημαίνει "μισανθρωπία". 

Οργανώσεις, σύλλογοι, με αγαθές πιθανόν προθέσεις, πιασμένοι ωστόσο στα δίχτυα της παραπληροφόρησης και της παραπλάνησης, επαγγελματίες φιλάνθρωποι που απλά και ψυχρά κάνουν τη δουλειά τους τσεπώνοντας αδρά,  στο όνομα μιας και μόνο λέξης. 
Οι συσκευασίες με τα τρόφιμα που κραυγαλέα φορτώνονται στα απελπισμένα απλωμένα χέρια και τα άχρηστα ρούχα που ταπεινώνουν και εξαθλιώνουν τον άνθρωπο, έχουν αντικαταστήσει το δικαίωμα στην εργασία και την αξιοπρεπή διαβίωσή του. 
Ρύζια, μακαρόνια και κουρέλια της μανιασμένα καταναλωτικής εποχής, γίνονται το άλλοθι της πολιτείας που απροκάλυπτα παρανομεί, εκβιάζει, ληστεύει, τρομοκρατεί και βάναυσα επιτίθεται  εναντίον της κοινωνίας, προς μεγάλη ικανοποίηση της μισάνθρωπης δίψας του συνήθους επιτήδειου που του χαρίζει την ηδονή της εγωπαθητικής υπεροχής.
Μια υγιής κοινωνία θ' αγκάλιαζε την αξιοπρεπή και ηθική έννοια της αλληλεγγύης που σεμνά, σιωπηρά θα ήταν πρόθυμη να συμπαρασταθεί και ν' ανακουφίσει τον συνάνθρωπο, και θ' απέρριπτε μετά βδελυγμίας τις αισχρές πράξεις της φιλανθρωπίας του σήμερα... 
'Οποιος διεκδικεί τον τίτλο του φιλάνθρωπου με την πραγματική (και χαμένη) έννοια της λέξης, ας προσφέρει, ας διεκδικήσει, ας απαιτήσει δικαιοσύνη, εργασία, υγεία, παιδεία, ψυχαγωγία για τον λιγότερο προνομιούχο, από τις βδέλλες και τους Καλιγούλες αυτού του κόσμου...

Εσύ με ποιόν είσαι;

 

 

Εκείνοι και οι Άλλοι.

 Οι Πολλοί και οι Λίγοι.  Οι Αγωνιστές της ζωής και οι Βολεμένοι.Οι Εργαζόμενοι σκληρά και οι Ανεπάγγελτοι. Οι Ειλικρινείς και οι Ψεύτες. Οι Σεμνοί και οι Αλαζόνες. Οι Λεβέντες και οι Κότες. Οι Έξυπνοι και οι Εξυπνάκηδες. Οι Νομοταγείς και οι Παράνομοι. Οι Ικανοί και οι Ανίκανοι. Οι Εγκεφαλικοί και οι Μπλαμπλάδες. Οι Ολιγαρκείς και οι Άπληστοι. Οι Σοβαροί και οι Σοβαροφανείς. Οι Κύριοι και οι Γελοίοι. Οι Ειρηνιστές και οι Πολεμοκάπηλοι Οι Ανθρωπιστές και οι Στατέτοια τους.

Εκείνοι οι Πολλοί οι Αγωνιστές οι Εργαζόμενοι οι Ειλικρινείς οι Σεμνοί οι Λεβέντες οι Έξυπνοι οι Ικανοί οι Εγκεφαλικοί οι Νομοταγείς οι Ολιγαρκείς οι Σοβαροί οι Κύριοι οι Ειρηνιστές οι Ανθρωπιστές.

ΚΑΙ

οι Άλλοι οι Λίγοι οι Βολεμένοι οι Ανεπάγγελτοι οι Ψεύτες οι Αλαζόνες οι Κότες οι Εξυπνάκηδες οι Ανίκανοι οι Μπλαμπλάδες οι Παράνομοι οι Άπληστοι οι Σοβαροφανείς οι Γελοίοι οι Πολεμοκάπηλοι οι Στατέτοια τους.

 

Κάτι παίζεται μεταξύ τους. Πάμε στοίχημα τι;

Ένας από τους δύο λέγεται και τροπικός κυκλώνας. Πάμε στοίχημα ποιός;

 

... Και μία παρότρυνση από Heliotypon

 

 

                              Οι ενέργειές μας για την Ελλάδα και τους Έλληνες

 

Το είχα αναρτήσει πριν περίπου δύο χρόνια. Βλέποντας χτες μια συμπατριώτισά μας στο ταμείο μεγάλου καταστήματος να έχει αγοράσει ένα σωρό εισαγόμενα και μάλιστα απ' αυτά που έχουν θαυμάσια Ελληνικά αντίστοια (π.χ. νερό, σόδες, τυριά, μέλι, χαρτί WC, κ.α.), σκέφτηκα να το επαναλάβω.

Μετά από όσα μας συμβαίνουν, μετά από την συνειδητοποίηση ότι το χρήμα που βρίσκεται στη χώρα μας δεν είναι ανεξάντλητο, αλλά καθημερινά ελαττώνεται, αποφάσισα να κάνω μιά καμπάνια στο διαδίκτυο, δηλαδή εδώ, στο “Μουνί”, καθώς και σε άλλα μπλογκάκια που μπορώ να αφήσω σχετικό μήνυμα.

Σύντροφοι και συντρόφισσες, από ‘δω κι εμπρός, προσπαθήστε να υποστηρίξετε τα Ελληνικά προϊόντα κόντρα στα εισαγόμενα. ‘Εχουμε, (ακόμα) κάποια θαυμάσια Ελληνικά προϊόντα που είναι κρίμα να τα σνομπάρουμε. Είναι κρίμα να αγοράζουμε εισαγόμενμα λαχανικά, φρούτα, τυριά, ψωμιά, αλαντικά, γαλακτοκομικά, κρέατα, μέλι, γλυκά, απορρυπαντικά, σαπούνια, χαρτικά, πλαστικά, υφάσματα, παπούτσια, καλλυντικά, ενδύματα, έπιπλα, κλπ, εφ’ όσον υπάρχουν Ελληνικές επιχειρήσεις που (ακόμα) παράγουν καλής ποιότητας τέτοια. Συλλογιστείτε ότι κάθε Ευρώ που φεύγει από τη χώρα φέρνει πιο κοντά στην ανεργία έναν φίλο ή συγγενή σας, πιο κοντά στη φτώχεια και πιο κοντά στο λουκέττο μιά Ελληνική επιχείρηση! Το παλιό σύνθημα (που δεν ξέρω γιατί το ξέχασε η κυβέρνηση): Σκεφτείτε Ελληνικά είναι και πάλι εξαιρετικά επίκαιρο. Θα μου πείτε τα εισαγόμενα είναι, πολύ συχνά, πιο φθηνά από τα Ελληνικά. Σωστό είναι αυτό, αλλά θα δείτε ότι και η ποιότητα αυτών των ειδών δεν είναι πάντα η καλλίτερη.

Πρόσφατα προσπάθησα να βρω ένα σαμπουάν που να μην είναι εισαγόμενο. Παιδεύτηκα, βέβαια, αλλά τελικά βρήκα μόνο ένα! Και το αγόρασα. Κάντε το ίδιο. Βρήτε προϊόντα που να γράφει στη συσκευασία τους ότι “Παρασκευάζονται και συσκευάζονται στην Ελλάδα”.

Και δεν χρειάζεται να πάτε σε άλλη χώρα για διακοπές. ‘Εχουμε μια θαυμάσια χώρα που σίγουρα δεν την έχουμε δει όλη, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από Ελβετία, Αυστρία, Αγγλία, Μπαλί, Ταϊλάνδη και άλλους προορισμούς της μόδας και της …σνομπαρίας! Ενισχύστε τον τουρισμό μας και βοηθήστε να μην χρεωκοπήσουν ξενοδοχεία, στιατόρια και άλλες επιχειρήσεις που εξυπηρετούντ ον τουρισμό. Βοηθήστε να έχουν δουλειά οι εργαζόμενοι σ’ αυτές τις επιχειρήσεις. ‘Αλλωστε συγγενείς και φίλοι σας είναι όλοι αυτοί.

Κι όταν η καμπάνα χτυπάει για τον γείτονα χτυπάει ταυτόχρονα και για σένα.

Παρακαλώ όλους/ες να διαδώσουν τα παραπάνω με οποιονδήποτε τρόπο επιθυμούν, είτε αντιγράφοντας ολόκληρο το κείμενο στο Blog τους, είτε με παραπομπή, η σύνδεσμο. Δεν με ενδιαφέρει να γίνει αναφορά στην πηγή.

heliotypon | October 26, 2012 at 7:40 am | Categories: Uncategorized | URL: http://wp.me/p1haN-B1